Edukacja21

Programowanie, matematyka, robotyka, eksperymenty i projekty.

Nie wiem. Sprawdźmy.

🌱 Ekologicznie ⚡ Energetycznie 🖥️ Cyfrowo

Projekty / Owies w doniczkach 2026

15 września — Zaczynamy
15 września — Zaczynamy nasze wyzwanie!
29 września — Ziemia zaczyna się podnosić
29 września — Ziemia zaczyna się podnosić.
Trzy doniczki, a w każdej gęsty zielony owies.
8 października — Zielona dżungla.

Owies w doniczkach

Trzy doniczki, ziemia, owies i kilka tygodni czekania. Bez laboratorium i specjalistycznego sprzętu.

Chcieliśmy sprawdzić, czy sposób uprawy i dostęp światła w okolicy korzeni będą widoczne podczas wzrostu owsa. Przygotowaliśmy trzy doniczki: przezroczystą, przezroczystą w czerwonej osłonce oraz żółtą, pełniącą rolę kontroli.

Rośliny rosły, korzenie wypełniły doniczki, a na końcu przyszedł czas na porównanie.

Karta eksperymentu do wydruku:
📂 dokumenty/karta-obserwacji-owies.pdf

1. 15 września — Zaczynamy

Owies do doniczki przygotowany do wysiewu
Początek eksperymentu: doniczki, ziemia i... najważniejsze: nasiona owsa.

Przygotowaliśmy dwie przezroczyste doniczki o pojemności około 0,45 litra i jedną podobnej wielkości doniczkę nieprzezroczystą. Do każdej nasypaliśmy ziemię do mniej więcej trzech piątych wysokości.

Nasion owsa nie żałowaliśmy. Wysialiśmy ich tyle, że przykryły niemal całą powierzchnię ziemi. Z perspektywy czasu można powiedzieć, że z zagęszczeniem trochę przesadziliśmy.

2. 20 września — I nic

Doniczki z ciemną ziemią przed pojawieniem się kiełków
Na powierzchni ziemi nie widać jeszcze zmian.

Kilka dni minęło, a w doniczkach nadal głównie czarna ziemia. Na zdjęciu niewiele się dzieje. To również część doświadczenia: nie wszystko, co ważne, widać od razu.

3. 29 września — Ziemia zaczyna się podnosić

Kiełkujący owies w doniczkach, widoczny także przy ściankach przezroczystej doniczki
Pierwsze wyraźne zmiany. Owies kiełkuje, a korzenie stają się widoczne przy ściankach doniczki.

W końcu coś się dzieje. Owies kiełkuje i zaczyna podnosić ziemię. W przezroczystej doniczce dobrze widać, jak korzenie rozrastają się przy ściankach i docierają w stronę dna.

Przezroczysta doniczka daje nam dodatkowy podgląd na to, co zwykle pozostaje ukryte pod powierzchnią ziemi.

4. 8 października — Zielona dżungla

Wysoki i gęsty owies rosnący w trzech doniczkach
Trzy doniczki, a w każdej gęsty zielony owies.

Po kilku tygodniach doniczki wypełnia wysoki, gęsty owies. Rośliny mają około 12–15 cm wysokości. Na zdjęciu widzimy wariant przezroczysty, wariant z czerwoną osłonką oraz żółtą doniczkę kontrolną.

Wysialiśmy dużo nasion i teraz dobrze to widać. Zielona gęstwina niemal całkowicie zasłania podłoże.

5. 8 października — Sprawdzamy korzenie

Gęste korzenie owsa widoczne w doniczkach i po wyjęciu roślin
Korzenie przed wyjęciem roślin i po wyjęciu z doniczek.

To właściwie koniec części obserwacyjnej. Wyjęliśmy rośliny z doniczek i porównaliśmy ich systemy korzeniowe. Korzeni było bardzo dużo — utworzyły gęstą sieć.

Czy zauważyliśmy wyraźne różnice między wariantami? Nie. Wizualnie korzenie wyglądały podobnie.

Co właściwie sprawdziliśmy?

Porównaliśmy wygląd korzeni po zakończeniu uprawy. Nie prowadziliśmy pomiarów ich długości ani masy. Dlatego możemy powiedzieć, że nie zauważyliśmy różnic wizualnych, ale nie możemy wykluczyć mniejszych różnic, których nie mierzyliśmy.

6. 8 października — Drugie życie owsa

Owies przesadzony do dużej donicy na balkonie, w pobliżu koty
Z małych doniczek do dużej, dwudziestolitrowej donicy.

Eksperyment w małych doniczkach dobiegł końca, ale owies nie musiał trafić do kosza. Przesadziliśmy go do donicy o pojemności 20 litrów i wystawiliśmy na balkon.

Pojawili się też testerzy jakości. Dwa koty szybko zainteresowały się nową zielenią.

7. Finał — Kontrola jakości zakończona

Donica z przekopaną ziemią po zjedzeniu owsa przez koty
Po owies przyszły koty. Została ziemia.

Na ostatnim zdjęciu owsa już nie ma. Ziemia została przekopana, a zawartość donicy przeszła dodatkowy test. Wygląda na to, że przynajmniej pod względem smakowym eksperyment zakończył się powodzeniem.

Co nam zostało z tego doświadczenia?

Nie każde doświadczenie kończy się odkryciem wielkiej różnicy. Czasem ważne jest również to, co sprawdziliśmy, czego nie zauważyliśmy i co następnym razem warto zmierzyć.

To jeden z przykładów doświadczeń, które można przeprowadzić z prostymi materiałami i uważnie obserwować ich przebieg.

← Wróć do projektów Edukacja21

```